تبلیغات
نگین توس
موضوع سوم
موضوع دوم
موضوع اول
معرفی نرم افزار رضوی

نرم افزار ضامن غریبان
آداب زیارت: شامل آداب کامل زیارت ، فضیلت و کیفیت زیارت ثامن الحجج (ع)
سلوک رضوی: بررسی ابعاد شخصیتی امام رضا (ع)
در مکتب رضوی: 24 مطلب از معارف امام رئوف (ع)
حرم ضوی: معرفی کامل بخش های حرم رضوی
ادبیات رضوی: شامل شعر،داستان،پیامک،خاطره و حدیث
کلیپ رضوی: شامل 16 کلیپ تصویری و 16 فایل صوتی
ادامه ی توضیحات ...

تماس مستقیم با مدیر
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


مطالب ویژه نگین توس

مقالات رضوی :                                            احادیث رضوی :

معجزات امام رضا(ع)                                          راه رسیدن به كمال

زیارت وسیله قرب الهی                                       حدیث سلسلة الذهب

اصحاب پیشوای هشتم                                       زنده نگه داشتن امر امامان

شرح حال والده ماجده حضرت امام رضا                      هفت چیز كه موجب مسخرگی میشود

چرا رضا؟ (حدیثی روشنگر در دلیل نامگذاری حضرت)       چهل حدیث از حضرت علی بن موسی الرضا

مصاحبه یزید بن سلیط با حضرت رضا درباره حضرت جواد     احادیث پیرامون توحید و معرفت اسلامی :

چهل نکته دانستنی حرم مقدس رضوی و امام رضا (ع)     قسمت اول

چند توصیه  مختصر برای هدایت و رستگاری دنیا و آخرت    قسمت دوم

اشعار رضوی :                                             قسمت سوم

حرم امن                                                        سیره رضوی :

نماز امام                                                         حقوق کارگران

در ماتم تو                                                        رفتار امام رضا با مردم

رخسار دلبر                                                      سرگذشت شیفتگی  

کعبه‏ ی رضا                                                      قرآن خوانی امام رضا (ع)

آیینه ‏ی جمال                                                    نماز اول وقت و اهمیت آن

پشت این پنجره از مرز جمادی بگذر                            مهمان نوازی امام رضا (ع)

قدیمی ترین شعر در وصف امام رضا (ع)                      صبر و مقاومت امام رضا (ع)

کرامات رضوی :

باده حضور                                                        راز آیینه ها

نام من رضاست                                                 شگفتی‏ های هنگام دفن

شگفتی‏ های هنگام غسل                                    توجه حضرت رضا به پیرزن ازغدی

پیدا شدن دختر با توسل به امام رضا

  نگین توس، پایگاه جامع رضوی .::. Www.NegineToos.IR

 

کسب مال و ثروت هدف نیست. مال ابزاری برای رسیدن به هدفهاست. در سطح کلان، اقتصاد هدف نیست، وسیله‌ای بزرگ در راستای توفیقات بزرگ می‌باشد. هدفهای الهی و انگیزه‌های معنوی سازنده جایگاه و میزان اعتبار مال و ثروت می‌باشد. شغل پاک و درآمد حلال و اهداف زیبا در تعیین درجه احترام مال و ثروت نقش دارد.

امام رضا(ع) در تبیین درجات فضیلت «مال» فرموده‌اند: «بهترین مال آن مالی است که با آن آبرو حفظ شود و مصون بماند.
بر اساس این حدیث رضوی حفظ عرض و آبرو یکی از اصول اقتصاد اسلامی و از ارزشهای بزرگ معنوی است.

البته «عرض» در معنای اخلاق نیکو و مکارم اخلاق و نیکنامی و ناموس و عزت و افتخار نیز آمده است گرچه در معنای «آبرو» در زبان فارسی بیشتر به کار می‌رود.

بنابراین معیار فضیلت مال و ثروت در منطق اقتصادی رضوی و نظام جامع اقتصاد اسلامی، هدفهای کسب مال و راه هزینه کردن آن است.
فرایند کسب و هزینه مال باید ماهیت اخلاقی پیدا کند. مال و ثروت باید به انسانها مصونیت اخلاقی ببخشد و شیوه‌ها و روش دخل و خرج حامل ارزشها اخلاقی گردد.

حفاظت از آبرو عامل معنی‌دار شدن اقدامهای اقتصادی و معیار سنجش اموال است. درآمد مشروع و حلال بسیار باارزش است، ولی پس از کسب رزق حلال، نحوه هزینه و مصرف آن نیز مهم است.

بر اساس بیان امام رضا(ع) حفاظت از اخلاق و ناموس و نیکنامی و عزت و در یک حکم آبرو، فضیلت اخلاقی است و در صورتی که هدف مصرف و خرج مال شود و در فهرست مخارج و هزینه‌های زندگانی اقتصادی جا گیرد همان مال را در مراتب برتر فضیلت نیز قرار می‌دهد.
بنابراین اقتصاد مقاومتی تنها راه تبدیل تحریمها به فرصت برای رشد و کمال است. در تنظیم سیاستهای اقتصادی کشور باید حفظ آبرو جایگاه برجسته‌ای پیدا کند.

حفاظت از عزت و اقتدار و نیکنامی و آبروی نظام مقدس جمهوری اسلامی و کشور اسلامی ایران و آبروی پیروان اهل بیت(ع) و شیعیان، قطعاً از حفظ آبروی فردی و خانوادگی مهم‌تر است. در شرایط تحریمها و رویارویی با استکبار و صهیونیسم، باید به بهترین وجه، آبروی ملت بزرگوار ایران و کشور اسلامی شیعی حفظ گردد.
اقتصاد مقاومتی مایه سربلندی و عزت ملی ایران خواهد شد. حفظ آبروی ایران اسلامی یکی از شاخصها و اصول اقتصاد مقاومتی است.

امام رضا(ع) در این رهنمود زیبا، برتری و افزونی مال را در گرو صرف آن در حفظ آبرو قرار داده‌اند.
زندگانی اقتصادی فردی و اقتصاد ایران با برنامه ریزی جامع، در میان اقتصاد بین‌الملل جایگاه برتر را به دست خواهد آورد.
برنامه ریزی جامع باید بر اساس قرآن و سنت باشد. توسعه اقتصادی تنها در پرتو توجه جدی و عملی به رهنمودهای امامان معصوم(ع) روی خواهد داد.

امام رضا(ع) در این جمله کوتاه راه و روش رسیدن به توسعه و تکامل اقتصادی را آموزش داده‌اند. حفظ اصول و ارزشها در نظام اقتصادی و الگوی مصرف، ضامن پیشرفت و برتری است.

شاخص بزرگ و تراز مهم در نظام فضیلت پروری و اعتبار دهی به مال و ثروت در منطق اقتصادی رضوی همین نقش ثروت در حفظ عزت و آبرو و اخلاق است.
پایبندی به این اصل در اقتصاد مقاومتی از سوی مدیران اقتصادی کشور و اقشار جامعه، شاهراه بهبود وضعیت اقتصادی و برتری در اقتصاد بین‌الملل و آبرو و عزت جهانی است.

مدیران اقتصادی باید بدانند وظیفه بزرگ و اساسی آنان حفظ عزت و آبروی مردم ایران و شهیدان و انقلاب اسلامی و کشور ایران در جهان است. نظام درآمد و مصرف در اقتصاد مقاومتی باید به انگیزه حفظ آبرو و عزت و افزایش آن باشد تا حافظ منافع ملی و سربلندی و سرافرازی روز افزون ملت ایران گردد.

نویسنده: حجت الاسلام والمسلمین جواهری-عضو هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهد

منبع: سایت قدس آنلاین





نوع مطلب : اقتصاد رضوی، 
برچسب ها :

نگین توس، پایگاه جامع رضوی .::. Www.NegineToos.IR

 

سخنان اهل بیت (ع) در بردارنده خیر دنیا و آخرت است آن بزرگواران با رهنمودهای گران بهایشان، هم شیوه های خوشبختی در دنیا را فرا راه پیروانشان قرار داده اند و هم شیوه های خوشبختی در آخرت را. آموزه های به جا مانده از هشتمین امام ما نیز، هم در بردارنده رهنمودهای سامان بخشی به دنیای انسان هاست و هم به خوشبختی آخرت توجه دارد. بر این اساس و به منظور آبادانی دنیای آدمیان، به اندیشه های اقتصادی امام رضا(ع) اشاره می شود. بررسی اندیشه های اقتصادی امام هشتم(ع)، آنگاه اهمیت بیشتری می یابد كه بدانیم، یكی ازاهداف مقام معظم رهبری در نام گذاری سال 1389 به سال «همت مضاعف و كار مضاعف»، شكوفایی اقتصادی ایران است. در این نوشتار به برخی ازاین اندیشه های ناب اشاره می كنیم.


1- كار و تلاش
كار وكوشش، قانون عام آفرینش برای شكوفایی اقتصادی و دست یابی به اهداف و آرزوهای بلند است. خداوند در این باره هیچ بخلی نورزیده است. هركه این قانون را به درستی به كار گیرد، دنیای او رونق می گیرد و شكوفا می شود؛ اگرچه بر آیینی جز آیین اسلام باشد. در مقابل، هركه از این قانون مهم، غفلت كند و آن را نادیده انگارد و وانهد، دچار تنگنا، عقب ماندگی و تهی دستی خواهد شد؛ اگرچه مسلمانی شیعی و دارای مكتب «اثنی عشری» باشد و گرچه شب و روز خویش را به دعا و توكل و عبادت سپری كند.


امام رضا(ع) به خوبی از این قانون آگاه بود، چنان كه سامان بخشیدن به دنیای انسان ها را در گرو پای بندی به این قانون می دانست. در نتیجه، آنها را به كار و كوشش فرا می خواند. احمد بن ابی نصر بَزّنطی می گوید: «به امام رضا(ع) گفتم: كوفه به من نمی سازد و زندگی در آن همراه با مضیقه است. زندگی ما در بغداد بود و درآنجا در روزی برمردم گشاده است.

حضرت فرمود: «اگر می خواهی بیرون بروی برو؛ چرا كه امسال، سال آشفته ای است و مردمان را چاره ای جز طلب روزی و كوشش برای به دست آوردن معیشت خوب نیست. پس طلب و كوشش را برای به دست آوردن امكانات زندگی از دست مده».(1)


از دیدگاه امام رضا(ع)، ارزش معنوی كار چنان است كه مقام كارگر را فراتر از مقام مجاهدین فی سیبل الله (جهادگران در راه خدا) می داند و می فرماید: «ان الذی یطلب من فضل یكف به عیاله اعظم اجراً من المجاهد فی سبیل الله؛ آن كه با كار و كوشش، در جست و جوی مواهب زندگی برای تأمین خانواده خویش است، پاداشی بزرگ تر از مجاهدان راه خدا دارد».(2)


«تنها تن آدمی نیست كه به كار نیاز دارد، بلكه رشد روح او وقوای معنوی و فكر و فرهنگ و تربیت او نیز بستگی به كار دارد و بی كاری، بر معنویت آدمی نیز آثاری زیان بار می گذارد. اگر آدمی، هر چه را كه نیاز دارد،دراختیار داشت و طبیعت، آماده و ساخته پرداخته به او می داد و در نتیجه، اوقات خود را پیوسته به بی كاری و فراغت می گذراند، به فساد و تباهی كشیده می شد و ناگزیر نیرو و انرژی خود را در راه هایی صرف می كرد كه به نابودی خود هم نوعانش می انجامید».(3)


2- پرهیز از اسراف
اسراف، سرگرانی با خداوند و نعمت های اوست. آن كه در به دست آوردن حتی لقمه ای نان، «ابر و باد و مه خورشید و فلك» و ده ها عامل پیدا و پنهان دیگر را مؤثر می داند، هرگز اسراف نمی كند. در حقیقت، اسراف، پشت پا زدن بی توجهی و بی حرمتی به همه عوامل یاد شده است.
هرگز شكوفایی و رونق اقتصادی، با اسراف و هدر دادن بیهوده اموال امكان پذیر نیست، و هرگز شخص و ملت اسرافكار، به رشد اقتصادی نخواهد رسید. از این رو، اسراف، آفت كار نیز به شمار می آید، زیرا آن كه هم كار می كند و هم اسراف، مانند آن است كه در صندوقی كه ته ندارد، پول می ریزد و بدیهی است ثروتی برای اندوخته نخواهد شد و پیشرفتی نخواهد كرد. اسراف، عامل اصلی فقر و تهی دستی نیز به شمار می رود. از دیدگاه عرفانی، نعمت های پروردگار ادراك و شعور دارند و آنگاه كه بی توجهی فرد را به خود حس كنند، رخت بر می بندند و فرد را از نعمت ها محروم می كنند. در مقابل، اگر از انسان توجه، احترام و ارزش ببینند، نه تنها مهمان سفره زندگی او خواهند شد، بلكه نعمت های دیگر را نیز به سوی خویش فرامی خوانند. در نتیجه، نعمتی برنعمت شخص افزوده می شود.


با توجه به آنچه گفته شد، امام رضا(ع) تباه سازی اموال را پدیده ای ناپسند می داند، دوستنان و پیروان خویش را از این پدیده نامبارك باز می دارد و می فرماید: «ان الله یبغض... اضاغة المال؛ خداوند، تباه سازی اموال را دشمن می دارد.» (4) «گفتنی است تباه كردن اموال و تضییع آنها كه در این روایت آمده، مفهوم گسترده ای دارد و هر نوع تباهی و نابودی و فساد در اموال را شامل می گردد. تباهی و تضییع، ممكن است براثر علت هایی چند پدید آید كه از جمله آنها عبارتند از: اسراف كاری و مصرف بیش از اندازه، بی اطلاعی و نبود تخصص و مهارت در مدیریت های مالی، كوتاهی و سهل انگاری در به كارگیری اموال و مانند آنها كه موجب می شوند تا سرمایه زندگی تباه شود و موجب فقر و تهی دستی گردد و حتی سیر و حركت معنوی انسان نیز دست خوش تزلزل شود. با توجه به كلیت سخن امام رضا(ع) اگر در امور اقتصادی و مسائل مالی، برنامه ریزی درست و حساب شده ای انجام نگیرد، تضییع مال خواهد بود و اگر در داد و ستدها نیز دقت لازم به كار نرود و غبن صورت گیرد، اموال، تباه خواهد شد.»(5) از این رو، امام رضا(ع) هدر دادن و تباه ساختن اموال را، مصداقی از فساد دانسته و فرموده است: « من الفساد قطع الدرهم و الدینار و طرح النوی؛ تكه تكه كردن درهم و دینار (یا هر پولی دیگر) و دورافكندن هسته خرما(كه ممكن است بذر نخلی در آینده شود)، از جمله كارهای فاسد ونادرست است».(6)


3- میانه روی در مصرف
از فضیلت های مهم اخلاقی، میانه روی در همه كارها به ویژه میانه روی در مصرف است. خداوند در قرآن كریم می فرماید: «واقصد فی مشیك؛ در رفتارت میانه رو باش!» (اسراء : 29) همچنین در آیه ای دیگر می فرماید: «والذین إذا انفقوا لم یسرفوا ولم یقتروا وكان بین ذلك قوامًا و آنان كه چون انفاق می كنند، اسراف نمی ورزند و خست نمی كنند، بلكه میان این دو، راه اعتدال و میانه را برمی گزینند». (فرقان:67)
در اهمیت میانه روی و ناروا بودن افراط و تفریط همین بس كه افراط و تفریط، از نشانه های نادانی شمرده شده و حضرت علی(ع) فرموده است: «لاتری الجاهل اماّ مفرطاً او مفرطاً؛ نادان را نبینی جز آنكه یا افراط می كند یا تفریط.»(7) شیخ محمود شبستری در این باره زیبا سروده است:

همه اخلاق نیكودر میانه است
كه ازافراط و تفریطش كرانه است
میانه چون صراط مستقیم است زهر دو جانبش جحیم است


از دیدگاه امام هشتم(ع) هم كسی كه در مصرف، به خود و خانواده خود سخت می گیرد و در مصرف، خست می ورزد، از جاده مستقیم بیرون است و هم آن که اسراف كرده و زیاده روی می كند. امام رضا(ع)، هر دو شیوه را ناپسند می شمارد. یكی از یاران امام هشتم(ع) می گوید: از امام رضا(ع) درباره چگونگی تأمین مخارج خانواده جویا شدم. فرمود: «مخارج خانواده، حد وسط است میان دو روش ناپسند.» گفتم: «فدایت شوم، به خدا سوگند! نمی دانم این دو روش چیست؟ فرمود: «دو روش ناپسند، اسراف و خست است. آیا نمی دانی كه خداوند بزرگ، اسراف(زیاده روی) و اقتار (خست گیری) را ناخوشایند می دارد و در قرآن می فرماید:«آنان كه هرگاه چیزی ببخشند، نه زیاده روی می كنند و نه خست می ورزند و میانگین این دو را در حد قوام برمی گزینند».(8)


«از دیدگاه امام رضا(ع)، تصرفات شخص در اموال خویش، محدود است؛ یعنی این گونه نیست كه حال كه اموال انسان ملك اوست و به وی تعلق دارد، بتواند در آنها هرگونه كه خواست، تصرف كند، بلكه تصرف اوباید در حد میانه و متعادل و به دور از اسراف و خست باشد. او هم اجازه ندارد كه خست ورزد و در مصرف بر خود سخت گیرد و هم مجاز نیست كه اموال خویش را ریخت و پاش نماید. امام رضا(ع) در پایان سخن خویش به كلام خداوند استدلال فرمود كه در آن واژه «قوام» آمده است. مقصود از قوام؛ یعنی آن استواری و اقتصادی كه موجب سامان یافتن زندگی همه افراد می شود كه در آن، نه كسی محروم ماند و نه كسی بی حساب برخوردار گردد. روشن است كه هر چیز آنگاه می تواند عامل «قوام» باشد و زمینه استواری چیز دیگری را فراهم آورد كه در موضع مناسب خود قرار گیرد و موضع مناسب، همان حد میانه و دور بودن از اسراف و خست است. اسراف و اقتار (خست) كه دو سوی حد میانه است، ضد قوامیت مال است؛ یعنی مایه قوام و سامان یابی فرد و جامعه نیست، بلكه همین مال كه عامل بقا و قوام است، در حال افراط و تفریط، عامل تباهی و هلاكت فرد و جامعه خواهد بود. بقاء و دوام و قوامیت، در حد میانه و اعتدال است».(9)

پی نوشت ها :

1- محمدرضا محمود و محمد حكیمی، الحیاة، ج 6، ص 468.
2- حسن بن علی بن شعبه حرانی، تحف العقول، ص 808.
3- محمد حكیمی، معیارهای اقتصادی تعالیم رضوی، صص 224 و 225.
4- تحف العقول، ص 804.
5- معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی(ع)، صص 143 و 144.
6- شیخ صدوق، من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 167.
7- نهج البلاغه، حكمت 70
8- شیخ عباس قمی، سفینة البحار، ج 2، ص 622.
9- معیارهای اقتصادی در تعالیم رضوی(ع)، صص 83. 88 و91.
 

برگرفته شده از سایت سازمان بسیج دانش آموزی و فرهنگیان استان مرکزی





نوع مطلب : اقتصاد رضوی، 
برچسب ها :

توازن و تعادل اقتصادی، حد میانه و معقول در زندگی، و زمینه رشد عقلی و تکامل علمی و قوام فرهنگی جامعه است. افراط و تفریط اقتصادی هر یک به گونه‏ای رشد علمی و فرهنگی را مانع می‏گردد. فقر حد تفریط است و سرمایه داری در حد افراط، و در این هر دو حد، علم و فرهنگ فدا می‏شود، و هر گونه هدفداری صحیح از آنها سلب می‏شود. 


نگین توس، پایگاه جامع رضوی .::. Www.NegineToos.IR

 

در بخش مربوط به «فقر» [1]  و بررسی آثار و عوارض آن، در احادیث امام رضا «ع»، دیدیم که امام فقرا را چون قتل آدمی و مرگ استعدادهای او دانستند. این مرگ، مرگ و میرش همه‏ی ابعاد زندگی است.


 فقر، مرگ تن و روان و علم و فرهنگ و اخلاق و ایمان آدمی است. فقر که حد تفریط و دست نیافتن به حد توازن اقتصادی است، مانع اساسی رشد فکر و تعالی سطح فرهنگ است، چنان که تکاثر و مال اندوزی نیز عامل انحطاط نظام علمی و فرهنگی است.


 در جامعه سرمایه داری مجموعه‏ی فرهنگ انسانی و آرمانهای والای آن، به فرهنگ غیر انسانی تبدیل می‏گردد. و همه‏ی برتریها و ارزشها از آن سرمایه و سرمایه داری شمرده می‏شود، و ارزشهای دیگر نفی می‏گردد، و رشد سرمایه و تکاثر اموال، هدف می‏شود و لذایذ مادی و دنیاپرستانه جای لذتهای معنوی و خردورزی و دانایی را می‏گیرد، و آن بخشها از حرکت علمی و فرهنگی که باقی می‏ماند از هدفهای انسانی و متعالی تهی می‏گردد، و علم به عوض خدمت به انسانها، در خدمت رشد تولید و سرمایه قرار می‏گیرد. در این نظامها اگر کشف جدیدی پیگیری می‏شود، یا به سراغ دانش جدیدی می‏روند، برای دستیابی به ابزار جدیدی است که رشد سود و سرمایه را موجب گردد، و بازار پررونق‏تری برای کالای کارخانه داری پدید آورد.


 بدین سان است که در دو سوی افراط و تفریط مالی و دوری از حد توازن و اعتدال اقتصادی، بنیاد حرکت علمی و فرهنگی جامعه دچار تزلزل و انحراف می‏گردد، یا از محتوا و آرمانهای والا و انسانی تهی می‏شود، و سرانجام، علم و دانایی که شریف‏ترین جوهر حیات و گوهر انسانیت است به صورت ابزاری در خدمت سرمایه قرار می‏گیرد.

 

 پی نوشت :

1- همین كتاب

منبع : كتاب معیار اقتصادی در تعالیم رضوی





نوع مطلب : اقتصاد رضوی،  سیره رضوی، 
برچسب ها :

 امام رضا «علیه ‏السلام»: 

ان الله - تبارک و تعالی - خلق المؤمن من نوره... فالمؤمن اخو المؤمن لأبیه و أمه...: [1] . 

خدا مؤمن را از نور خویش آفرید... پس هر مؤمنی برادر حقیقی مؤمن دیگر است... 


در این کلام، امام به موضوعی محوری و زیربنایی در تعاون اجتماعی اشاره می‏کنند، و آن اصل اخوت و برادری در جامعه‏ی توحیدی است. این اصل، اصلی انسانی، اخلاقی، قرآنی، اجتماعی و اقتصادی است. اصل اخوت، نخست عقیدتی است، و بر محور ایمان به خدای یگانه و اعتقاد به پیامبران «علیه‏السلام» و باور داشت روز رستاخیز دور می‏زند؛ لیکن این ایمان جدا از آثار اجتماعی و اقتصادی خود نمی‏تواند باشد، زیرا اگر ایمان به خدا براستی وجود داشته باشد، بیقین در حیات جمعی و فردی تاثیری آشکار دارد. 


بنابراین، برادری اسلامی و اخوت قرآنی، اصلی ذهنی و اخلاقی صرف نیست، بلکه لوازم و آثاری واقعی و ملموس دارد، و مددرسانی به یکدیگر و دستیاری مؤمنان و برادران از جمله‏ی آن لوازم و آثار است. 

 

نگین توس، پایگاه جامع رضوی .::. Www.NegineToos.IR

 

امام رضا «علیه ‏السلام» در سخنی، به ریشه‏ی دینی این اصل اشاره می‏کند: 

عن عبدالله بن الصلت، عن رجل من اهل بلخ، قال: کنت مع الرضا «علیه‏السلام» فی سفره الی خراسان، فدعا یوما بمائدة له، فجمع علیها موالیه من السودان و غیرهم. فقلت: جعلت فداک! لو عزلت لهؤلاء مائدة؟ فقال: «مه ان الرب - تبارک و تعالی - واحد، و الأم واحدة، و الأب واحد، و الجزاء بالاعمال»: [2] . 


به روایت عبدالله بن صلت، از یکی از مردم بلخ که گفت: در مسافرت امام ابوالحسن علی بن موسی الرضا «علیه ‏السلام» به خراسان، با او همراه بودم. روزی همگان را بر سر سفره فراخواند، و غلامان او از سیاه و غیر سیاه آمدند و بر سر سفره نشستند. به او گفتم: فدایت شوم، آیا بهتر نیست که برای اینان سفره‏ای جداگانه گسترده شود؟ گفت: خاموش! خدای همه یکی است، و مادر یکی، و پدر یکی (پس تفاوتی نیست)، و پاداش هر کس بسته به کردار او است.» 


اخوت و برادری که برخاسته از چنین جهان‏بینی و باوری باشد، در زندگی انسان و روابط افراد با یکدیگر تأثیری ژرف دارد، بدان پایه که همه‏ی کارهای افراد و رفتار اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و دفاعی مردم را به یک راه و جهت یگانه سوق می‏دهد. 


همچنین، در حدیث دیگری، امام رضا «علیه‏السلام» از پدران خود نقل می‏کند که در نظر پیامبر بزرگوار اسلام، برترین مسلمان کسی است که بهتر و بیشتر از دیگران به مال‏بخشی و کمک‏رسانی اجتماعی اقدام کند و خیرخواه‏ترین افراد نسبت به برادران خود و جامعه ‏ی اسلامی باشد: 

امام رضا «علیه ‏السلام»: 

عن ابائه «علیه‏السلام» عن علی بن الحسین «علیه‏السلام»، عن الحسن بن علی «علیه‏السلام»... (فی بیان اوصاف النبی «صلی الله علیه و آله و سلم»... و افضلهم عنده اعمهم نصیحة للمسلمین، و اعظمهم عنده منزلة احسنهم مؤاساة و موآزرة: [3] .


از پدران خود، از امام سجاد «علیه‏السلام»، از امام حسن «علیه‏السلام»... (در شمارش خصلتهای پیامبر «صلی الله علیه و آله و سلم»: برترین مردم نزد پیامبر کسی بود که خیرخواهی‏اش نسبت به مسلمانان فراگیرتر بود، و بزرگترین مردم نزد او کسی بود که در بخشش مالی و مددرسانی بهتر رفتار می‏کرد. 


امام باقر «علیه ‏السلام»: 

المؤمنون فی تبارهم و تراحمهم و تعاطفهم کمثل الجسد، اذا اشتکی تداعی له سائره بالسهر و الحمی: [4] .


مؤمنان در نیکی کردن به هم و مهربانی و دلسوزی نسبت به یکدیگر همچون تن واحدند، که اگر جایی از آن دردمند شود باقی جاها، در بیداری و تب آن درد خواهد سوخت. 


سعدی، شاعر نامدار ایرانی، در شعر معروف خود «بنی‏آدم اعضای یکدیگرند...» از این حدیث و همانندهای آن الهام گرفته است. 

 

پی نوشت ها :

1- محاسن: مسند الامام الرضا (ع)

2- كافی

3- عیون الاخبار امام رضا(ع)

4- الحیاة

منبع : كتاب امام رضا و زندگی اقتصادی





نوع مطلب : اقتصاد رضوی، 
برچسب ها :

نگین توس، پایگاه جامع رضوی .::. Www.NegineToos.IR


اسلام مبارزه‏ی بزرگی را علیه فقر شروع کرده زیرا آن را مصیبت مخربی می‏داند که باید از زندگی جامعه حذف گردد، و از این رو بر حکام مسلمین واجب است که اقتصاد را برای افزایش در آمد افراد گسترش داده و رفاه را در بین مردم توسعه دهند. از جمله چیزهایی که اسلام به آن توجه دارد گسترش اقتصاد است، لذا حکام مسلمین را ملزم کرده است که اموال دولت را در راه مصالح عامه‏ی مردم خرج کنند و این به رشد و توسعه‏ی کشاورزی و ایجاد پروژه‏های عمومی است و آنچه که کشور به آن سعادتمند بشود، همان گونه که حکام مسلمانان را منع کرده است که چیزی از خزانه‏ی دولت برای خود و خویشاوندانشان بردارند.


و بنی‏عباس این سیاست خلافت را برداشت. آنها مال خدا را مال دولت، و بندگان خدا را بندگان خود گرفتند. آنها جهت رسیدن به امیال و آرزوهای خویش پول و نیز برای کاخهای خود و خوانندگان و بازیگران مبالغ زیادی را خرج و هبه می‏کردند. بنابراین این سیاست به بحرانهای و خیمی انجامید و جامعه را به دو طبقه تقسیم کرد: 


طبقه ‏ی اول: طبقه ‏ی سرمایه‏ داری که تمام ثروت امت منحصرا در اختیار آنها بود و کاری نداشتند مگر بیکاری و لهو و لعب و اسراف و در محرمات. 


طبقه‏ ی دوم: طبقه‏ ی کارگران و کشاورزان که در فقره و محرومیت زندگی می‏کردند. 


این تقسیم بندی در صفوف اجتماع، منجر به عدم توازن در حیات اقتصادی و عدم آسایش در زندگی اجتماعی و سیاسی بر نحو تساوی شد. [1] . 


ما به طور مختصر درباره‏ی زندگی اقتصادی عمومی و رنج شهرنشینان از بدبختی و حرمان صحبت خواهیم کرد.

 

 پی نوشت :

1- الادارة الاسلامیة فی عز العرب، ص 82

منبع : كتاب عصر امام رضا





نوع مطلب : اقتصاد رضوی، 
برچسب ها :

نگین توس، پایگاه جامع رضوی .::. Www.NegineToos.IR

 

« تـــقدیم به عــاشــقـان امــام هــــشتـم »


مجموعه ای دیگر از تصاویر گرافیكی منتسب با نام هشتمین اختر تابناك برای عاشقان آن امام رئوف آماده كرده ایم.

امید واریم كه با دیدن این تصاویر، به یاد آن امام مهربان بیافتید و ما را هم از دعا خیرتان دریغ نكنید.

 

دانلود مجموعه تصاویر گرافیكی [لینك اختصاصی از نگین توس، پایگاه جامع رضوی]





نوع مطلب : تصاویر رضوی، 
برچسب ها : تصاویر رضوی، والپیپر رضوی، عكس گرافیكی امام رضا(ع)، تصاویر با موضوع امام رضا،
یکشنبه 10 شهریور 1392 :: خادم الرضا

شاید کسی بپرسد: چرا وقتی امام رضا علیه‏السلام در دعوت به همکاری مأمون، سوءنیت دید، در برابرش مقاومت نکرد و مگر نه این که مأمون ایشان را تهدید به کشتن کرد؟ خوب، مقاومت می‏کرد، اگر چه او را می‏کشتند. چطور جدش امام حسین در برابر یزید مقاومت کرد و کشته شد. امام حسین نیز تهدید شده بود و می‏دانست سرانجام به شهادت خواهد رسید، اما تن به ذلت نداد و در خون خود غلطید.


پیش از پاسخ به این پرسش، باید یک مسئله‏ی شرعی را خوب روشن کنیم؛ زیرا فهم درست این مسئله، خیلی از ابهام‏ها را برطرف می‏کند. مسئله این است: 


آیا انسان حق دارد خود را در موقعیتی قرار دهد که کشته شود؟ 


باید دانست که خویشتن را به کشتن دادن، یا انجام کاری که منجر به قتل خویش گردد، حرام است. اما گاهی خود را به کام مرگ سپردن نه تنها جایز، بلکه واجب نیز هست. در جایی که کشته شدن شخص بیش از زنده ماندنش برای اسلام مفید باشد، خود را به تیغ سپردن (با در نظر گرفتن دیگر شرایطش) جایز است و اگر تنها راه نگهداری دین همین باشد، این عملیات انتحاری واجب می‏شود. در ماجرای شهادت امام حسین دقیقا چنین بود. زنده ماندن و بیعت با فاسدی چون یزید نه تنها ننگی برای خاندان اهل بیت بود، بلکه اسلام را به نابودی می‏کشانید. 


موضوع ولایت عهدی برای نخستین بار به وسیله‏ی معاویه مطرح شد. او فرزندش، یزید، را جانشین خود کرد. امام حسین کشته شدن را بر بیعت با یزید برگزید؛ زیرا برای بیداری امت اسلامی (که شهوت و مقام آن‏ها را مست کرده بود و پس از رسول خدا پنجاه سال تباهی دیدند و هیچ نگفتند) راهی دیگر نبود. خون امام حسین مسلمانان را بیدار کرد و اسلام را برای همیشه، دینی زنده و حیاتبخش نمود. اگر همین رویداد در زمان امام حسن (یعنی بیست سال پیش از شهادت امام حسین) رخ می‏داد و امام حسن خود را به تیغ معاویه می‏سپرد، دیگر اسلامی نمی‏ماند تا خون امام حسین پیکر بی‏جانش نرا جانی تازه بخشد. امام حسن از مرگ هراسان نبود؛ بلکه همان گونه که شهادت برای حسین بن علی یک افتخار است، برای امام حسن نیز آرزویی دیرین بود. امام حسن پنج سال برای یاری دین خدا و رسیدن به درجه‏ی والای شهادت در رکاب پدر خویش شمشیر زد و آن گاه که به مقام امامت رسید، اگر نابخردی و نامردمی نامردان روزگارش نبود، در برابر فتنه‏گران شام تا مرز شهادت می‏ایستاد. 


اکنون پرسش این است: آیا شرایط امام رضا مانند شرایط امام حسن بود یا مانند حسین بن علی؟ آیا پذیرفتن شهادت اختیاری دردی را از دین درمان می‏کرد؟ خود را به دست جلاد سپردن، شهادت اختیاری نیست، چه بسا حماقت و بی‏تدبیری باشد. کسی را که بدون اختیار خودش می‏کشند، مثل مسموم ساختن امام رضا (که از نظر شیعه بی‏گمان ایشان را با سم به شهادت رساندند) در این صورت راهی برای گریز و گزینش نیست، اما گاهی انسان میان دو امر مختار و مخیر است و خود باید یکی را برگزیند: یا کشته شدن را و یا در خدمت حکومت بودن را. کسی نگوید سرانجام همه می‏میرند، پس انسان هیچ گاه نباید زیر بار ظلم رود و ستم ستمکاران را بپذیرد. 

 

نگین توس؛ پایگاه جامع رضوی .::. Www.NegineToos.IR

 

همچنین این سخن درستی نیست که «مرگ حق است و بهتر از پذیرفتن ظلم و ستم است.» انسان باید بررسی کند که انجام کاری که از او خواسته‏اند، ارزش زنده ماندن دارد یا نه؟ اگر زندگی انسان در برابر خواسته‏ی دیگران بی‏ارزش باشد و در برابر خداوند، پاسخی قانع کننده داشته باشد، پذیرفتن مرگ اختیاری سرزنشی نخواهد داشت. 


امام رضا علیه ‏السلام میان پذیرفتن ولایت عهدی ناخوشایند و کشته شدن مخیر بود. با توجه به جو آن روزگار، اگر امام رضا علیه‏السلام در برابر خواست مأمون مقاومت می‏کرد و کشته می‏شد. هیچ اثر و سودی برای اسلام نداشت و تاریخ او را بر این کار محکوم می‏کرد. پس، صرف حضور ایشان در دستگاه مأمون مورد ایراد نیست. اتفاقا کسی به امام رضا علیه‏السلام اعتراض کرد که چرا نامتان در میان نام این افراد است؟ درست است که شما در امور سیاسی دخالت نمی‏کنید؛ اما چرا در دستگاه حضور دارید؟ امام رضا علیه‏السلام پاسخ داد: آیا شأن پیامبر بالاتر است یا شأن جانشین پیغمبر؟ گفت: شأن پیغمبران. فرمود: یک پادشاه مشرک بدتر است با یک پادشاه مسلمان فاسق؟ گفت: پادشاه مشرک. فرمود: کسی که همکاری با دستگاه جور را خود درخواست کند، بالاتر است یا کسی که با زور وادار به همکاری‏اش کنند؟ گفت: آن کسی که خود درخواست همکاری کند. فرمود: یوسف صدیق، پیغمبر بود و عزیز مصر، کافر و مشرک. حضرت یوسف خود تقاضا کرد که با حکومت کفر همکاری کند. قرآن درخواست حضرت یوسف را چنین آورده است: (اجعلنی علی خزائن الارض انی حفیظ علیم) [1]  زیرا می‏خواست مقامی را اشغال کند که از آن بهترین استفاده را بکند. عزیزم مصر کافر بود و مأمون، مسلمان فاسق. یوسف پیغمبر بود و من وصی پیغمبرم. یوسف پیشنهاد همکاری با حکومت داد، ولی مرا به این کار مجبور کرده‏اند. 


اگر کسی برای پیشبرد اهداف خود و یاری به مسلک و دینش وارد دستگاه دشمن شود، هیچ ایرادی بر او نیست. او دستگاه دشمن را برای هدف خود استخدام کرده و این در زمانی که نابود کردن دشمن ممکن نباشد، بهترین راه برای نزدیک شدن به هدف نهایی است و این حقیقت در هر منطقی پذیرفته شده است. اگر کسی به دستگاه بیگانه وارد شود و نیروی خود را در اختیار بیگانه قرار دهد، سرزنش می‏شود، اگر کسی که به دستگاه بیگانه نفوذ می‏کند تا دستگاه را به خدمت خویش گیرد، شایسته‏ی ستایش است. امام موسی بن جعفر علیه‏السلام با کسانی که به خدمت دشمن در می‏آمدند، با دو شیوه رفتار می‏کرد: صفوان جمال را (که تنها برای سود شخصی به خدمت هارون در آمد) به سختی منع کرد و فرمود: «چرا شترهایت را به هارون اجاره داده‏ای؟» و از سوی دیگر، علی بن یقطین را محرمانه یاری می‏کرد تا در دستگاه هارون بماند و به شیعیان خدمت کند تا جایی که به او فرمود: «تشیع خود را پوشیده‏دار و در دستگاه بمان. مانند آنان وضو بگیر و مانند اهل تسنن نماز بخوان، اما در دستگاه حکومت ستمگر بمان و به شیعیان خدمت کن!»


این بحث بیش از این جای پژوهش دارد، اما در این نوشتار به همین اندک بسنده می‏شود. دیدگاه‏های گوناگون دیگری نیز درباره‏ی ولایت عهدی امام رضا علیه‏السلام مطرح است، اما آنچه یادآوری شد، مهمترین دیدگاه ‏هاست. در پایان این بخش بدون هیچ نتیجه‏گیری بحث را به پایان می‏رسانیم و داوری را به خواننده‏ی گرامی می‏سپاریم. 

 


پی نوشت : 

1- یوسف / 55

منبع : كتاب حریم یار

 





نوع مطلب : مقالات رضوی، 
برچسب ها :


( کل صفحات : 49 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   


صفحه اصلی         اضافه كردن به علاقمندی ها         خانگی سازی         ذخیره صفحه        
درباره نگین توس
تا که این پنجره رو وا می کنم
تو رو تو قاب چشام جا می کنم
اوج گلدسته رو پیدا میکنم
گنبد زرد و تماشا می کنم
حرف من حرف دلای بی کسه
یه امام رضا دارم واسم بسه

به نگین توس ، وبلاگ جامع رضوی خوش آمدید ، امیدواریم مطالب و امکانات سایت برای شما مفید واقع شود.

     
ترجمه وبلاگ : English | العربیه | French | Turkish
تمامی حقوق مطالب ، عکس ها و قالب متعلق به مدیریت سایت می باشد و استفاده از آن ها مورد رضایت مدیر وبلاگ نمی باشد.